323215
Book
In basket
Media files:
Notes:
Summary, etc.
Wspomnienia Z. Przyrowskiego (1921–2008), służącego w czasie II wojny światowej w polskich organizacjach niepodległościowych, uwięziony przez Niemców opiekował się końmi na froncie wschodnim, po powrocie do Polski pracował w szkole podstawowej na Suwalszczyźnie.
Uwaga lokalna
Książka podzielona na trzy części: „Litewski łącznik”, „Jak nie zdobyłem Leningradu” oraz „W puszczy”. W pierwszej opisuje swoją działalność w służbie Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej na terenie Litwy smetonowskiej, następnie okupowanej przez ZSRR, a potem przez III Rzeszę, aby ponownie powrócić pod tyranię „sierpa i młota”. Druga część dotyczy losów autora po jego aresztowaniu przez litewską policję polityczną i przekazaniu go gestapo, które wcieliło bohatera do oddziału SS „Polizei”, w szeregach którego – jako koniuszy i stajenny – dotarł aż pod Leningrad, bezskutecznie oblegany przez niemieckie wojska. W trzeciej części obserwujemy działania Przyrowskiego na Suwalszczyźnie dopiero co wyzwolonej od Niemców przez Sowietów, ale pełnej jeszcze niedobitków z Wehrmachtu oraz partyzantów Narodowych Sił Zbrojnych. W tej nowej rzeczywistości autor próbował odnaleźć się jako nauczyciel szkoły powszechnej, przejściowo aresztowany przez UB, przejściowo również będący przewodniczącym gminnej komisji wyborczej w sławetnym głosowaniu „3xtak”, kiedy naocznie przekonał się, jak „demokratyczne” i „uczciwe” były wybory pod rządami komunistów. Porzucił Suwalszczyznę i wyjechał do Warszawy, pomagając w odgruzowywaniu stolicy.
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again