323231
Strefa uwag:
Adnotacja wyjaśniająca lub analiza wskazująca
Zbiór notatek, odpisów dokumentów, relacji i materiałów historycznych zebranych przez de Lassusa (1764-?), benedyktyna z opactwa świętokrzyskiego, XIII-XIX w.
Uwaga lokalna
„Spicilegium” to jedyne w swoim rodzaju tak obszerne kompendium wiedzy o dziejach opactwa na Św. Krzyżu oraz zawartości jego biblioteki. Ta unikatowa panorama ośmiu stuleci klasztoru łysogórskiego wpisana została w ogólne dzieje polskiej kongregacji benedyktyńskiej. Dzieło otwiera kopia „Kroniki” Ludwika Maura Cytrynowicza z 1721 roku, opisująca historię dziewięciu opactw benedyktyńskich w Polsce. Treść kolejnych tomów II-V dotyczy już tylko dziejów opactwa świętokrzyskiego i zawiera kopię „Roczników” Jana Jerzego Jonstona oraz Bonifacego Szepińskiego, uzupełnioną wpisami samego Lefebrvre’a. Absolutnym rarytasem dla badaczy łysogórskiego opactwa jest zaś tom VI, zawierający 14 ekscerptów z dokumentów i kronik dotyczących historii klasztoru, w tym z najstarszego znanego „Katalogu opatów” z listą sięgającą XIII wieku oraz wykazem klasztornych reguł opactwa łysogórskiego z 1421 roku. Są tu również opisy dotyczące różnego rodzaju klęsk żywiołowych, które spadały na opactwo, w tym fragment o pożarze z 1459 roku i szarańczy, jaka nawiedziła opactwo w 1690 roku. W kolejnych notach kronikarskich znajdujemy wzmiankę o pobycie w klasztorze w 1473 roku króla Kazimierza Jagiellończyka z rodziną i dwiema córkami. Tom zamykają dwa „Żywoty św. Emeryka” z opisem legendarnego wotum relikwii Drzewa Krzyża Świętego w 1037 roku przez węgierskiego królewicza. Lefebvre przepisał go z jednego z rękopisów świętokrzyskich sporządzonego w 1477 roku przez miejscowego mnicha Andrzeja ze Słupi. I wreszcie w tomie ostatnim znajdują się życiorysy najznamienitszych benedyktynów łysogórskich. Wśród nich jest kopia „Żywota” brata Mikołaja z Wielkiego Koźmina, żyjącego w drugiej połowie XV wieku. Był to jedyny mnich łysogórski otoczony za życia nimbem świętości, choć ostatecznie niewyniesiony na ołtarze – kopista, kaznodzieja, wychowawca i pedagog, znawca muzyki liturgicznej i reguły benedyktyńskiej". (Ze strony Radia Kielce, z artykułu "Unikatowy skarb wraca na Święty Krzyż" prof. Krzysztof Bracha).
PG: głównie źródło.
Faksymile z rękopisu: Spicilegium sive Collectio veterum aliquot scriptorum, qui in Poloniae bibliothecis delituerant in ordine ad conficiendam historiam generalem monasteriorum Ordinis S. Benedicti in eodem regno existentium, 1802.
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej