Z treści: Rozmowy o stanie wojennym. : Sprawcy stanu wojennego nie mogą być bohaterami narodowymi. Rozm. Elżbieta Pietkiewicz-Kulas i Jan Kulas s. 12-16; Cieniewicz Stanisław>: Kościół okazywał pomoc najbardziej potrzebującym. Rozm. J. Kulas s.17-24; : Najpierw trzeba być człowiekiem. Rozm. Izabela Greczanik-Filipp s. 25-29; : Przy parafii św. Brygidy pracowali z wielkim oddaniem wspaniali ludzie. Rozm. E. Pietkiewicz-Kulas i Jan Jakubowski s. 30-38; : Z drugiej strony barykady. Rozm. E. Pietkiewicz-Kulas i J. Kulas s. 39-45; : Ludzie muszą poznać prawdę o stanie wojennym. Rozm. E. Pietkiewicz-Kulas i J. Kulas s. 46-49; : Stan wojenny wyrządził wiele krzywd ludziom i Polsce. Rozm. E. Pietkiewicz-Kulas i J. Kulas s. 50-54; : Z kraju wyjechało wielu młodych i wykształconych ludzi. Rozm. J. Kulas s. 55-58; : Rozliczyć przeszłość w imię przyszłości s. 59-62; Relacje: : Moralna odpowiedzialność sprawców stanu wojennego przed narodem s. 64-67; : W wielu załamała się wiara w społeczną i historyczną wartość wspólnego wysiłku s. 68-73; : Mnie osobiście stan wojenny zahartował s. 74-77; : Mój czas wojenny s. 78-83; : Współpracowali oni z wrogą ideologią, z wrogim mocarstwem - przeciw własnemu narodowi s. 84-85; : Następny grudzień s. 86-88; : Starałem się być człowiekiem "Solidarności" s. 89-90; : Za stan wojenny płacimy do dziś s. 91-92; : Przestępstwa przeciwko tak zwanej władzy ludowej s. 93-94; : Stan wojenny wprowadzono po to, aby odebrać nadzieję Polakom s. 95-98; : Przynosiliśmy paczki, wydawnictwa, dobre słowo s. 99-103; : We wprowadzenie stanu wojennego nie chcieliśmy wierzyć s. 104-105; : Powinni jednak zostać osądzeni s. 106-108; : Nie można wymazać z pamięci tamtej tragedii s. 109-110; : Filozofia polityczna władz stanu wojennego s. 115-117; : Weryfikacja dziennikarzy była procedurą haniebną, krokiem ku zniewoleniu umysłów s. 118-126; : Świat poznałem w stanie wojennym s. 127-129; : Wyrządzono narodowi ogromną krzywdę s. 130-133; : Drukowanie bibuły uwalniało od poczucia bezsilności s. 134-142; : Dwadzieścia lat po wojnie ... s. 143-147; : Osąd moralny stanu wojennego będzie jednoznaczny s. 148-154; : Ze stanem wojennym związanych jest zbyt dużo cierpień s. 155-163; : Stan wojenny pokazał prawdziwe oblicze ludzkich postaw i charakterów s. 164-166; : Wojsko, nauczyciele, emigracja ... s. 167-172; : Powiedzcie, że się nie poddałem! s. 173-177; : Walka o prawdę historyczną w dziedzictwie kulturalnym narodu s. 178-180; : Byliśmy kompletnie nieprzygotowani s. 184-186; : Nie wolno tego przemilczeć s. 187-192; : Prawda was wyzwoli s. 193-195; : Zbrodnie stanu wojennego należy traktować jako nieprzedawnione s. 196-198; : Stan wojenny jabłoni s. 199-203; : Wielu ludzi zapomniało, jak tragicznie żyło się za komuny s. 204-208; : Władza podzieliła Polaków na lepszych i gorszych s. 209-212; : Jasne punkty w świecie szarości s. 213-216; : Stan wojenny w mundurze Szkoły Morskiej s. 217-228; : Jeśli nie osądzimy zła, to osądzi nas historia jako ludzi niekonsekwentnych s. 229-232; : Stan wojenny nieco opóźnił, lecz nie wstrzymał biegu historii s. 233-240; : Chcecie pochód - macie pochód s. 244-249; : Po prostu robiliśmy swoje s. 250-255; : Stan wojenny był olbrzymim wstrząsem dla społeczeństwa s. 256-257; : Historia pewnej cytryny s. 258-263; : Będziemy pamiętać, ale potrafimy wybaczyć s. 264-267; : Było to siedem lat niszczenia kraju, lat zbrodni i demoralizacji s. 271-274; : Czy rozliczenie jest potrzebne Polsce - nie wiem s. 278-283; : W stanie wojennym ludzkie sumienia próbowano łamać niejednokrotnie s. 284-291; : Pozostawienie na wolności zagrażałoby bezpieczeństwu państwa s. 295-301; : Ta niemoc była straszna s. 302-306; : Stan wojenny był przygotowywany od początku powstania "Solidarności" s. 307-317; : Nie mogę milczeć i przyglądać się obojętnie s. 322-324; : Kalendarium wydarzeń 13.12.1981 - 4.06.1989 s. 336-347; : Trudne lata na Pomorzu 1982-1989: "Solidarność" w wydaniu gdańskim s. 348-356