Streszczenie: David Lloyd George a sprawa polska na konferencji wersalskiej, artykuł, który zdecydowałem się tak zatytułować, mam nadzieję skompensował wiedzę w tym temacie. Starałem się w swojej pracy wykorzystać jak najwięcej obecnych na rynku publikacji, które dotykają problemu. Nie ulega wątpliwości, że po wnikliwej analizie artykułu ujawnia się postawa brytyjskiego premiera Davida Lloyd George’a, jako polityka wręcz niechętnego sprawie polskiej. Na pozór sprzyjającego Polakom i popierającego dążenia narodowowyzwoleńcze, ale w efekcie w takiej formie, jaką Wielka Brytania zaproponowała. Nie do zaakceptowania przez Davida Lloyd George’a okazały się żądania Polaków wysuwane na konferencji wersalskiej, gdyż ten, będąc bezsprzecznie sprawnym graczem na arenie międzynarodowej sprawę polską rozpatrywał pod kątem korzyści bądź zagrożeń, jakie mogły one stanowić dla Brytyjczyków. Generalnie, wiele z polskich postulatów nie zgadzało się z nakreślonym przez Davida Lloyd George’a stanowiskiem brytyjskim. Istotnie należy przypomnieć, że Wielka Brytania przystępując do I wojny światowej nie nakreśliła jednoznacznie swoich celów wojennych w sprawie polskiej, jednakże już wtedy sygnalizowała uzależnienie podjęcia polskiej sprawy od sukcesów armii rosyjskiej. Przez cały czas trwania konferencji wersalskiej dyskusje dotyczące sprawy polskiej toczyły się przez pryzmat interesów Niemiec i Rosji. Przy jednoczesnym osłabianiu roli Francji, w czym jako żywo był zainteresowany rząd brytyjski. Tenże zlecał swojemu Foreign Office przygotowanie warunków do negocjacji dla przyszłego pokojowego ładu w Europie i tak powstawały kolejne memoriały, w których pojawiał się problem granic polskich. Życzeniem brytyjskiej dyplomacji początkowo było, by Polska pozostawała wewnątrz granic Rosji z niewielką autonomią. Dopiero, gdy do gry włączył się prezydent USA Thomas W. Wilson ogłaszając w dniu 22 stycznia 1917 r. postulat utworzenia wolnej Polski, Brytyjczycy zmienili swoje dotychczasowe stanowisko, ale wciąż odmawiali Polakom wolnego dostępu do morza, Gdańska i województwa poznańskiego. Kwestie te jednak uległy kolejnym zmianom, a kwestia wolnej Polski znalazła się w oficjalnym stanowisku jako cel wojenny Wielkiej Brytanii. Bezpośrednio po tym, jak przez Rosję przetoczyła się rewolucja i upadł carat. Poza toczącymi się rozmowami bezpośredni wpływ na ukształtowanie się granic niepodległej Polski miały raporty komisji J. Cambona, powołanej do przeprowadzenia działań w terenie, które przedstawia-ły propozycje przeprowadzenia granic i propozycje przeprowadzenia w przyszłości plebiscytów. Wnioski wynikające z raportów J. Cambona oczywiście napotkały na silny opór ze strony Davida Lloyd George’a, który w tym samym czasie otrzymywał kolejne memoriały, tym razem dotyczące granicy wschodniej wolnej Polski, skreślo-ne ręką Lewisa B. Namiera. Gorącego przeciwnika, by Galicja Wschodnia znalazła się w granicach państwa polskiego, oskarżającego polski rząd o imperialistyczne cele w Galicji. Ostatecznie, Traktat Wersalski nie utrwalił pokoju w Europie, która na długo jeszcze była areną powstań i wojen, dotyczących w ogromnej mierze Polaków, przy ich aktywnym udziale.