320803
Artykuł
W koszyku
Wielowiekowa tradycja polskiego ekslibrisu, czyli Słów kilka o miniaturowych grafikach artystycznych / Maksymilian Judycki. W: Niepodległość i Pamięć. R. 28, nr 2 (2021), s. 195-202.
Autor
Judycki Maksymilian Autor
Forma i typ
Artykuły Publikacje naukowe
Temat
Bibliofilstwo Ekslibrisy Książki Polska
Gatunek
Artykuł z czasopisma naukowego Artykuł z czasopisma historycznego Artykuł problemowy
Dziedzina i ujęcie
Bibliotekarstwo, archiwistyka, muzealnictwo
Okres
d1301 d1976
Streszczenie: Ekslibris to znak własnościowy książki, zwykle kartka z wyobrażeniem graficznym i nazwiskiem właściciela książki lub nazwą instytucji, wklejona do dzieła na we- wnętrznej stronie okładki. Ekslibrisy artystyczne − głównie drzeworyt, miedzioryt, akwaforta, akwatinta czy litografia − podnoszą wartości estetyczne książek, nadając im charakter bibliofilski. Geneza ekslibrisu wywodzi się od herbu malowanego na kartach ksiąg rękopiśmiennych w charakterze znaku własnościowego, co najmniej od połowy XIV wieku. Ekslibris w postaci naklejanej kartki pojawił się w Europie Zachodniej pod koniec wieku XV. W różnych epokach przybierał przeróżne formy i stawał się często przedmiotem kolekcjonerstwa.
Potwierdź wykonanie raportu
Potwierdź wykonanie raportu
Potwierdź wykonanie raportu
Potwierdź wykonanie raportu
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej