Streszczenie: Pierwsze wzmianki o Jadowie pochodzą z początków XV wieku, a konkretnie z roku 1424, kiedy to w Metrykach Mazowieckich umieszczono jego nazwę. Sama wieś powstała zapewne wcześniej. Obszar wokół Jadowa całkowicie pokrywają osady czwartorzędowe. Największym ciekiem w tym rejonie jest Liwiec, zaś drugim co do wielkości jest jego lewy dopływ – Osownica, przepływająca przez Jadów. Pierwotnie na tym terenie występowały naturalne lasy mieszane z udziałem dębu i brzozy, a w pobliżu cieków − olszy, leszczyny i grabu. Od początku XIV wieku następowała intensyfikacja zasiedlania terenów puszczańskich nad Bugiem, szczególnie na zachód od ujścia Liwca. Podstawowe znaczenie dla osadnictwa w rejonie Jadowa miała bliskość średniowiecznych szlaków − z Płocka, prowadzącego nad Bugiem w kierunku Bielska i Brześcia oraz z Warszawy, poprzez Sulejów, Jadów, do Nura, a także gościńca z Liwa na Litwę przez Kamieńczyk nad Bugiem. W 1475 roku książę Bolesław V nadał osadzie Jadów przywilej cotygodniowych targów. Bardzo ciekawym znaleziskiem było odkrycie we wrześniu 2022 roku skarbu monet krzyżackich. Odkryto wtedy 14 monet (w tym jedną w trzech fragmentach, a dwie zachowane częściowo). Zalegały one na obszarze 1 m2, nieco ponad 160 m na północny wschód od kościoła. W wyniku przeprowadzonych badań wykopalisko- wych odnaleziono kolejne cztery monety. Stanowiły one ewidentnie część jednego depozytu. W trakcie prac nie stwierdzono występowania obiektów co potwierdza hipotezę o zagubieniu monet w sakiewce. Skarb jest całkowicie jednorodny i składa się ze srebrnych kwartników krzyżackich Winrycha von Kniprode, emitowanych w drugiej połowie XIV wieku w mennicy toruńskiej. Znalezione w Jadowie kwartniki krzyżackie zostały wprowadzone do obiegu w Prusach w wyniku pierwszego etapu groszowej reformy monetarnej ok. roku 1364. Skarb składa się z monet powstałych poza granicami Mazowsza, ale pieniądz krzyżacki był w powszechnym użyciu także na jego terenie. Wartość depozytu mogła wystarczyć na podstawowe dzienne wyżywienie jednej osoby przez 18 dni. Na Mazowszu zarejestrowano kilka pojedynczych znalezisk podobnych monet oraz jeden zbiór liczący dziewięć sztuk. W najbliższej okolicy miejsca odkrycia skarbu nie prowadzono do tej pory badań wykopaliskowych. Najbliższe stanowiska znajdują się w odległości kilkuset metrów, są to dwa to punkty osadnicze z kilkoma fragmentami ceramiki średniowiecznej i ślad osady w Jadowie z XIII wieku. Takie otoczenie może sugerować przypadkowe zagubienie depozytu w trakcie podróży gościńcem lub podczas postoju.