Część 1: Prace Historyczno-Archiwalne. T. 33 (2021).

Streszczenie: Od chwili powstania w roku 1894, ukraińskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokił”, oprócz realizacji głównego celu statutowego, jakim było propagowanie kultury fizycznej, starało się również prowadzić szeroko zakrojoną, wielokierunkową działalność manifestującą patriotyzm wraz z promocją rodzimych tradycji, kultury, obyczajów i popularyzacją języka. Nie zapominano przy tym o ukrytych głębiej celach niepodległościowych. Z czasem, gdy rozwój organizacyjny nabrał szczególnej dynamiki, „Sokił” w sposób autonomiczny stał się „strażnikiem” procesu narodowo- -wychowawczego, jednocząc wszystkie swoje filie wokół ukraińskiej idei narodowej. Umacnianiu narodowej świadomości miał służyć m.in. opracowany z wielką starannością fundament ustrojowy Towarzystwa, na który składały się: statut, prawa i obowiązki członków, ceremoniał, regulaminy, jednolite umundurowanie, jak również sięgający do tradycji kozactwa sztandar, hymn, odznaczenia i hierarchiczne wyróżniki. Dlatego w prezentacji cyklu artykułów dotyczących historii ukraińskiego Towarzystwa sokilskiego uznano za stosowne wyeksponowanie tego, mało znanego i pomijanego, fragmentu działalności, który niewątpliwie w jakiś sposób stanowi dopełnienie opracowanego tematu. Jednakże, ze względu na obfitość materiału dotyczącego ideologicznego fundamentu „Sokiła”, przedstawienie go w jednej części przekraczałoby wyznaczone periodykiem ramy objętościowe, stąd naturalnym był jego podział i przedstawienie go w kilku odsłonach, a niniejsza część: "Sztandar Towarzystwa, sokilski hymn i odznaki organizacyjne" jest kolejną z nich.